W praktyce spraw dotyczących kredytów powiązanych z walutą obcą coraz częściej pojawiają się sytuacje, w których kredyt został zaciągnięty przez małżonków pozostających w ustroju wspólności majątkowej, lecz po latach doszło do rozwodu lub trwałego zerwania kontaktów. Wielu kredytobiorców błędnie zakłada, że w takiej sytuacji samodzielne dochodzenie roszczeń (w tym pieniężnych) przeciwko bankowi jest niemożliwe bez udziału byłego małżonka lub bez skutecznie podpisanej umowy cesji wierzytelności przez byłych małżonków. Obawy te często potęgowane są przez stanowisko banków, które w toku postępowań próbują kwestionować legitymację procesową jednego z kredytobiorców. Aktualne orzecznictwo sądów powszechnych i Sądu Najwyższego jednoznacznie przeczy jednak takiej argumentacji. W orzecznictwie sądów powszechnych nie budzi wątpliwości zasadność formułowania roszczenia niepieniężnego…

W praktyce sporów sądowych z udziałem instytucji finansowych, w tym przede wszystkim na gruncie przeważających w ostatnim czasie sporów na tle kredytów waloryzowanych do walut obcych, pojawia się bardzo często wśród kredytobiorców toczących spór z bankiem pytanie, czy bank – pomimo przegranej sprawy – może uchylać się od wypłaty kwoty zasądzonej prawomocnym wyrokiem. Wątpliwości te są szczególnie częste w sprawach dotyczących kredytów frankowych, gdzie zasądzane kwoty nierzadko sięgają kilkuset tysięcy złotych. Odpowiedź wymaga rozróżnienia sytuacji prawnej po wydaniu wyroku oraz praktyki jego wykonania. Moc wiążąca prawomocnego wyroku Zasadą wynikającą z art. 365 § 1 k.p.c. jest to, że prawomocne orzeczenie sądu wiąże strony postępowania. Oznacza to, że bank – jako…

W dobie bankowości elektronicznej coraz częściej spotyka się przypadki, w których klienci banków tracą środki w wyniku działań oszustów. Jedną z najczęstszych metod wyłudzeń jest phishing, polegający na podszywaniu się pod bank w wiadomościach e-mail lub SMS, które mają na celu wyłudzenie danych logowania lub kodów autoryzacyjnych. Po uzyskaniu dostępu do konta przestępcy mogą dokonać przelewów lub innych operacji bez wiedzy i zgody właściciela rachunku, co stanowi tzw. nieautoryzowane transakcje. W praktyce banki często próbują przerzucić odpowiedzialność na klienta, twierdząc, że „sam podał dane” lub „nie zachował ostrożności”. Tymczasem obowiązujące przepisy prawa stoją po stronie konsumentów, zapewniając realne mechanizmy ochrony przed stratą środków. Podstawy prawne i obowiązki banku Podstawowym aktem prawnym…

Jednym z najpoważniejszych problemów rynku pożyczek poza bankowych w ostatnich latach jest tzw. rolowanie zobowiązań, czyli mechanizm polegający na udzielaniu konsumentowi kolejnych pożyczek przeznaczonych na spłatę wcześniejszych, często w bardzo krótkich odstępach czasu. Praktyka ta, choć przez instytucje pożyczkowe bywa przedstawiana jako „pomoc” w spłacie zadłużenia, w rzeczywistości prowadzi do lawinowego wzrostu kosztów i w wielu przypadkach stanowi obejście przepisów ustawy o kredycie konsumenckim. Rolowanie pożyczek skutkuje naliczaniem kolejnych prowizji i kosztów około-kredytowych, które w efekcie przekraczają ustawowe limity poza odsetkowych kosztów kredytu. Co istotne, konsumenci bardzo często nie mają realnej świadomości, że doszło do zawarcia nowej umowy – mechanizm ten bywa uruchamiany automatycznie, zwłaszcza w przypadku pożyczek udzielanych online…

Oczekiwany wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 12 lutego 2026 r. w sprawie kredytów indeksowanych do wskaźnika WIBOR może być dla polskich banków wydarzeniem o porównywalnej wadze do tego, co stało się z kredytami frankowymi. Choć do ogłoszenia wyroku został jeszcze krótki czas, jego potencjalne skutki już teraz budzą ogromne emocje zarówno wśród kredytobiorców, jak i w środowisku finansowym. Co rozstrzygnie TSUE? Sprawa, która trafiła do TSUE pod sygnaturą C-471/24, dotyczy kredytu złotowego opartego na wskaźniku WIBOR – najczęściej stosowanym w Polsce referencyjnym oprocentowaniu zmiennym. Sąd Okręgowy w Częstochowie zwrócił się do Trybunału z pytaniami prejudycjalnymi, czy sądy krajowe mają prawo badać takie klauzule umowne pod kątem abuzywności (czyli…

Decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z początku 2025 r. PKO Bank Polski S.A. został ukarany karą pieniężną w wysokości blisko 80 mln zł za stosowanie – w ocenie organu – niedozwolonych postanowień umownych w aneksach do umów kredytu w rachunku płatniczym z limitem odnawialnym. Sprawa ma doniosłe znaczenie nie tylko z perspektywy konsumentów korzystających z tego rodzaju produktów finansowych, lecz również dla całego sektora bankowego, gdyż dotyczy fundamentalnego zagadnienia dopuszczalności i granic jednostronnej zmiany kosztów kredytu w relacjach z konsumentami. Stanowisko Prezesa UOKiK stanowi istotny punkt odniesienia dla wykładni przepisów o klauzulach abuzywnych oraz obowiązkach informacyjnych banków. 1. Przedmiot postępowania i stan faktyczny Postępowanie prowadzone przez Prezesa UOKiK…

Opinia Rzecznika Finansowego z 1 grudnia 2025 r. stanowi istotny punkt odniesienia w sporach dotyczących sankcji kredytu darmowego, wzmacniając pozycję konsumentów i porządkując kluczowe kwestie interpretacyjne art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim. Dokument ten, choć niewiążący formalnie, może znacząco wpłynąć na praktykę orzeczniczą oraz strategie procesowe w sporach z kredytodawcami. 1. Charakter prawny opinii i jej miejsce w systemie źródeł prawa 1 grudnia 2025 r. Rzecznik Finansowy wydał (w formule ogólnego stanowiska) istotną z punktu widzenia możliwości dochodzenia roszczeń opinię w sprawach dot. sankcji kredytu darmowego, mającego stanowić punkt odniesienia dla sądów powszechnych oraz uczestników postępowań cywilnych w sprawach przeciwko bankom. Choć dokument ten nie stanowi źródła prawa w sensie…

1. Znaczenie wyroku dla ochrony konsumentów Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2026 r., wydanym w sprawie C-902/24 (Herchoski), Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej po raz kolejny jednoznacznie opowiedział się po stronie konsumentów w sporach z instytucjami bankowymi. Orzeczenie to ma istotne znaczenie dla kredytobiorców dochodzących stwierdzenia nieważności umów kredytowych zawierających niedozwolone postanowienia umowne, w szczególności w sprawach dotyczących kredytów indeksowanych lub denominowanych do waluty obcej. Wyrok ten wzmacnia standard ochrony konsumenta wynikający z dyrektywy 93/13 i potwierdza, że ochrona ta musi mieć charakter realny i skuteczny. TSUE wyraźnie zaznaczył, że przedsiębiorca nie może korzystać z instrumentów prawa krajowego w sposób, który prowadziłby do osłabienia pozycji procesowej konsumenta. Dotyczy to w szczególności…

W świadomości wielu byłych kredytobiorców funkcjonuje przekonanie, że całkowita spłata kredytu hipotecznego denominowanego lub indeksowanego do waluty obcej definitywnie zamyka możliwość dochodzenia jakichkolwiek roszczeń wobec banku. Przekonanie to jest jednak błędne i nie znajduje oparcia ani w przepisach prawa, ani w utrwalonym orzecznictwie sądów krajowych oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W praktyce oznacza to, że bardzo liczna grupa byłych kredytobiorców – mimo istnienia realnych podstaw prawnych oraz wysokich szans powodzenia sporu – nigdy nie wystąpi z pozwem przeciwko bankowi wyłącznie dlatego, że uzna sprawę za „zamkniętą”, tym samym nie uzyskując zwrotu nadpłaconych środków. Umowa kredytowa, a nie nieruchomość Podstawowym błędem interpretacyjnym jest utożsamianie możliwości dochodzenia roszczeń z faktem posiadania nieruchomości.…

Już na 22 stycznia 2026 r. planowane jest wydanie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygnięcia w sprawie C-902/24. Jest to sprawa o niezwykle istotnym charakterze, albowiem dotyczy oceny skuteczności podnoszenia przez banki zarzutu potrącenia, a zatem jednego z ostatnich, nierozstrzygniętych jeszcze jednolicie zagadnień związanych z orzecznictwem w tzw. sprawach frankowych. Strategia procesowa banków: zarzut potrącenia W praktyce bowiem, wobec marginalnie niskich ze swojej perspektywy szans na wygranie procesu, część banków przyjęła strategię podnoszenia w toku trwania postępowania sądowego zarzutu potrącenia roszczenia z tytułu wypłaconego kapitału kredytu z roszczeniem konsumenta z tytułu zwrotu wpłaconych przez czas trwania umowy rat kredytu (przodują w tym zwłaszcza Santander Bank Polska, Santander Consumer Bank, ING…