Pod koniec 2025 roku wielu frankowiczów mogło zastanawiać się, czy wraz z upływem grudnia stracą możliwość dochodzenia roszczeń od banków. Obawy te wiązały się z wyrokiem TSUE w sprawie Dziubak z 3 października 2019 r. i obowiązującym obecnie sześcioletnim terminem przedawnienia. Pojawiały się pytania, czy 31 grudnia 2025 r. stanowi ostateczną datę na wystąpienie z pozwem przeciwko bankowi. Upływ tego terminu nie oznacza jednak automatycznego przedawnienia roszczeń wszystkich kredytobiorców. W 2026 roku nadal można dochodzić roszczeń związanych z nieważnością umów frankowych, choć możliwość ich skutecznego dochodzenia wymaga indywidualnej oceny.
Czy roszczenia frankowiczów przedawniły się z końcem 2025 roku?
31 grudnia 2025 r. upłynęło sześć lat od zakończenia roku, w którym Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok w sprawie C-260/18 (Dziubak). Orzeczenie z 3 października 2019 r. wywarło znaczący wpływ na polskie postępowania dotyczące kredytów indeksowanych i denominowanych do franka szwajcarskiego.
W związku z tym pojawiła się argumentacja, że skoro od 2019 roku kredytobiorcy mogli dowiedzieć się o wadliwości swoich umów, to sześciolatni termin przedawnienia ich roszczeń zakończył się 31 grudnia 2025 r.
Takie stanowisko nie oznacza jednak, że wszystkie roszczenia frankowiczów przedawniły się jednocześnie.
Samo wydanie powszechnie komentowanego wyroku nie dowodzi, że konkretny kredytobiorca znał wówczas swoje prawa. Nie można automatycznie utożsamiać dostępności informacji o orzeczeniu TSUE z uzyskaniem przez każdego konsumenta wiedzy o niedozwolonych postanowieniach jego umowy.
W konsekwencji również w 2026 roku kredytobiorcy mogą dochodzić roszczeń wynikających z nieważności umów frankowych. Trzeba jednak indywidualnie ocenić, czy termin przedawnienia rozpoczął już bieg i czy nie upłynął przed wystąpieniem z roszczeniem.
Kiedy rozpoczyna się bieg przedawnienia roszczeń kredytobiorcy?
Ustalenie początku biegu przedawnienia wymaga uwzględnienia przepisów Kodeksu cywilnego oraz zasad ochrony konsumentów wynikających z dyrektywy 93/13.
Zgodnie z orzecznictwem TSUE konsument nie może utracić możliwości skutecznego dochodzenia zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, zanim miał realną możliwość poznania swoich praw.

Znaczenie ma zatem moment, w którym kredytobiorca dowiedział się lub mógł rozsądnie dowiedzieć się o nieuczciwym charakterze postanowień umownych i wynikających z tego konsekwencjach prawnych.
Przy ustalaniu tej daty sąd może analizować m.in.:
- kiedy kredytobiorca zakwestionował warunki umowy;
- czy i kiedy skierował reklamację do banku;
- kiedy uzyskał informacje o możliwej nieważności kredytu;
- jaką wiedzę o swoich prawach posiadał w danym okresie;
- jakie działania podejmował wobec banku przed rozpoczęciem procesu.
Nie oznacza to, że termin przedawnienia zawsze rozpoczyna się dopiero w dniu pierwszej konsultacji z prawnikiem. Data uzyskania porady prawnej może stanowić istotną okoliczność dowodową, ale sama nie przesądza o początku biegu terminu.
Co orzecznictwo TSUE mówi o przedawnieniu kredytów frankowych?
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wielokrotnie analizował dopuszczalność ograniczania roszczeń konsumentów terminami przedawnienia.
W wyroku z 10 czerwca 2021 r. w sprawach połączonych C-776/19–C-782/19 TSUE podkreślił, że termin przedawnienia nie może uniemożliwiać konsumentowi dochodzenia praw, zanim miał możliwość ich poznania.
Podobne stanowisko znalazło odzwierciedlenie w wyroku z 8 września 2022 r. w sprawach C-80/21–C-82/21, dotyczących między innymi polskich kredytów hipotecznych.
Szczególne znaczenie dla dyskusji o dacie 31 grudnia 2025 r. ma również wyrok TSUE z 25 stycznia 2024 r. w sprawach połączonych C-810/21–C-813/21.
Trybunał zakwestionował w nim możliwość automatycznego przypisywania konsumentowi wiedzy o nieuczciwym charakterze warunków umownych wyłącznie na podstawie istnienia utrwalonego orzecznictwa dotyczącego podobnych postanowień.
Oznacza to, że samo rozpowszechnienie informacji o korzystnych wyrokach nie wystarcza do przyjęcia jednakowej daty rozpoczęcia przedawnienia wobec wszystkich kredytobiorców.
Każdy przypadek wymaga oceny indywidualnych okoliczności oraz możliwości rzeczywistego poznania przysługujących konsumentowi praw.
Ile wynosi termin przedawnienia roszczeń frankowiczów – 6 czy 10 lat?
Zgodnie z art. 118 Kodeksu cywilnego podstawowy termin przedawnienia roszczeń majątkowych wynosi obecnie sześć lat. Co do zasady jego koniec przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego.
Nie oznacza to jednak, że wszystkie roszczenia konsumentów podlegają wyłącznie sześcioletniemu terminowi.
Przed zmianą przepisów w 2018 roku ogólny termin przedawnienia wynosił dziesięć lat. Ustawa nowelizująca wprowadziła przepisy przejściowe, które w określonych sytuacjach zachowały dotychczasowy termin dla roszczeń przysługujących konsumentom.
W rezultacie część roszczeń powstałych przed 9 lipca 2018 r. może podlegać dziesięcioletniemu terminowi przedawnienia, jeżeli spełnia warunki określone w przepisach przejściowych.
Nie można zatem obliczyć terminu przedawnienia wyłącznie na podstawie daty podpisania umowy kredytowej. Trzeba ustalić również podstawę roszczenia, jego wymagalność, właściwe przepisy oraz ewentualne zdarzenia wpływające na bieg przedawnienia.

Czy bank może podnieść zarzut przedawnienia w 2026 roku?
Tak. Bank, przeciwko któremu kredytobiorca dochodzi zwrotu nienależnie spełnionych świadczeń, może powołać się na przedawnienie roszczenia.
Nie oznacza to jednak, że sąd automatycznie uwzględni taki zarzut.
Jeżeli bank twierdzi, że konsument już w październiku 2019 r. posiadał wiedzę pozwalającą mu skutecznie dochodzić roszczeń, ocenie podlega zasadność takiego stanowiska w świetle konkretnych okoliczności.
Kredytobiorca może argumentować, że:
- nie posiadał w 2019 roku wiedzy o wadliwości własnej umowy;
- dopiero później uzyskał informacje pozwalające zrozumieć swoje uprawnienia;
- rozpoczęcie biegu terminu w dacie wskazanej przez bank naruszałoby zasady ochrony konsumentów;
- do jego roszczenia znajdują zastosowanie odmienne zasady obliczania terminu przedawnienia.
W razie skutecznego zarzutu przedawnienia bank może uchylić się od spełnienia przedawnionego świadczenia. Nie oznacza to automatycznie, że sama umowa kredytowa staje się ważna ani że sąd nie może badać zawartych w niej niedozwolonych postanowień.
Przedawnienie roszczeń banku a przedawnienie roszczeń frankowicza
Terminy przedawnienia roszczeń banku i kredytobiorcy należy rozpatrywać odrębnie.
W przypadku uznania umowy za nieważną konsument może dochodzić zwrotu świadczeń spełnionych na rzecz banku. Bank może natomiast wystąpić z roszczeniem o zwrot wypłaconego kapitału.
Roszczenia banku związane z prowadzoną działalnością gospodarczą podlegają zasadniczo trzyletniemu terminowi przedawnienia.
W wyroku z 2 lipca 2026 r. w sprawach połączonych C-261/25 i C-262/25 TSUE potwierdził dopuszczalność rozwiązania, zgodnie z którym termin przedawnienia roszczenia banku o zwrot kapitału rozpoczyna się od pierwszego zakwestionowania przez konsumenta wiążącego charakteru umowy wobec banku.
Rozstrzygnięcie dotyczyło roszczeń banków. Nie ustanowiło ono jednakowej daty przedawnienia roszczeń wszystkich kredytobiorców.
Dlatego przy analizie konkretnej sprawy konieczne jest oddzielne określenie uprawnień każdej ze stron.

Czy można dochodzić roszczeń z całkowicie spłaconego kredytu frankowego?
Tak. Całkowita spłata kredytu frankowego nie wyklucza wystąpienia przeciwko bankowi z roszczeniami wynikającymi z nieważności umowy.
Kredytobiorca, który zakończył spłatę zobowiązania, może nadal żądać zwrotu świadczeń spełnionych na podstawie nieważnej umowy, o ile jego roszczenia nie uległy skutecznemu przedawnieniu.
Dotyczy to między innymi rat kapitałowo-odsetkowych, prowizji i innych opłat pobranych na podstawie zakwestionowanej umowy.
Przy ocenie możliwości dochodzenia roszczeń znaczenie mają zarówno historia wykonywania umowy, jak i moment uzyskania wiedzy o jej potencjalnej wadliwości.
Kredytobiorca nie powinien zatem zakładać, że skoro spłacił kredyt wiele lat temu, utracił wszystkie uprawnienia wobec banku.
Jak przerwać bieg przedawnienia roszczeń frankowych?
Jednym ze sposobów ochrony roszczeń majątkowych jest podjęcie czynności prowadzących do przerwania biegu przedawnienia.
Zgodnie z art. 123 § 1 Kodeksu cywilnego przedawnienie przerywa między innymi czynność przed sądem, podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia, ustalenia, zaspokojenia lub zabezpieczenia określonego roszczenia.
W sprawach frankowych znaczenie ma więc prawidłowe wniesienie pozwu obejmującego dochodzone roszczenia.
Należy jednak odróżnić taką czynność od samego skierowania reklamacji do banku. Reklamacja lub zwykłe wezwanie do zapłaty nie przerywają automatycznie biegu przedawnienia.
Określone skutki mogą natomiast wywoływać inne działania przewidziane przepisami, w tym uznanie roszczenia przez bank czy wszczęcie właściwego postępowania. Mediacja i zawezwanie do próby ugodowej podlegają odrębnym zasadom, a ich skutki zależą również od daty podjęcia czynności.
Ważne jest ponadto prawidłowe określenie żądań pozwu. Samo wystąpienie o ustalenie nieważności umowy nie powinno być bez dodatkowej analizy traktowane jako gwarancja przerwania przedawnienia wszystkich roszczeń pieniężnych.
Czy ustawa frankowa z 2026 roku zmieniła terminy przedawnienia?
Ustawa frankowa, która weszła w życie 7 sierpnia 2026 r., wprowadziła szczególne rozwiązania dotyczące postępowań sądowych związanych z kredytami indeksowanymi i denominowanymi do CHF.
Nowe przepisy przewidują między innymi automatyczne wstrzymanie obowiązku spłaty rat po doręczeniu pozwu bankowi oraz uproszczenia w prowadzeniu spraw sądowych.
Nie ustanowiły jednak nowego, jednolitego terminu przedawnienia roszczeń kredytobiorców ani nie przywróciły automatycznie możliwości dochodzenia roszczeń, które wcześniej uległy skutecznemu przedawnieniu.
Zasady przedawnienia nadal wynikają przede wszystkim z Kodeksu cywilnego i wykładni uwzględniającej ochronę konsumentów.
FAQ – przedawnienie roszczeń frankowiczów w 2026 roku
Czy w 2026 roku można jeszcze pozwać bank za kredyt frankowy?
Tak. Rok 2026 nie stanowi ustawowej granicy dochodzenia roszczeń frankowych. Możliwość skutecznego dochodzenia zapłaty zależy od indywidualnie ustalonego terminu przedawnienia oraz innych okoliczności sprawy.
Czy wyrok TSUE w sprawie Dziubak rozpoczął bieg przedawnienia dla wszystkich frankowiczów?
Nie. Wyrok z 3 października 2019 r. nie może samodzielnie przesądzać o dacie uzyskania wiedzy przez każdego konsumenta. Wymaga to analizy konkretnej sytuacji kredytobiorcy.
Czy przedawnienie kredytu frankowego liczy się od podpisania umowy?
Nie można automatycznie przyjąć takiej zasady dla roszczeń konsumenta o zwrot nienależnych świadczeń. Początek biegu terminu należy określić z uwzględnieniem wymagalności roszczenia i możliwości poznania przez konsumenta jego praw.
Czy można domagać się stwierdzenia nieważności umowy po upływie terminu przedawnienia?
Samo żądanie ustalenia nieważności umowy co do zasady nie podlega przedawnieniu tak jak roszczenia majątkowe o zapłatę. Możliwość wniesienia powództwa o ustalenie zależy jednak również od istnienia interesu prawnego. Odrębnej oceny wymagają roszczenia o zwrot pieniędzy.
Czy złożenie reklamacji do banku zatrzymuje przedawnienie?
Nie. Samo złożenie reklamacji co do zasady nie powoduje przerwania biegu przedawnienia. Może natomiast mieć znaczenie dowodowe, między innymi przy ustalaniu, kiedy kredytobiorca zakwestionował umowę.
Przedawnienie roszczeń frankowych – co zrobić w 2026 roku?
Upływ 2025 roku nie zamknął kredytobiorcom drogi do dochodzenia roszczeń przeciwko bankom. Nie oznacza to jednak, że można odkładać analizę umowy bez ryzyka.
Przedawnienie roszczeń frankowiczów wymaga ustalenia właściwego terminu, początku jego biegu oraz ewentualnych zdarzeń, które wpłynęły na jego przebieg. W niektórych sprawach znaczenie mają również przepisy przejściowe obowiązujące po zmianach Kodeksu cywilnego w 2018 roku.
Kancelaria Korzybski Wojciński prowadzi postępowania dotyczące nieważności umów kredytów walutowych oraz dochodzenia roszczeń od banków. Analiza dokumentacji kredytowej pozwala ocenić możliwość wystąpienia z powództwem, ryzyko przedawnienia i potencjalne skutki finansowe sporu.



