Dnia 29 czerwca 2026 r. Sąd Okręgowy w Kielcach wydał wyrok w sprawie prowadzonej przez r.pr. Adama Kaczmarzyka, w którym zmienił rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego i zasądził na rzecz naszej Klientki 58 392,56 zł wraz z odsetkami. Dochodzone roszczenia wynikały z trzech umów kredytu konsumenckiego, a ich podstawę stanowiły przepisy dotyczące sankcji kredytu darmowego.
Samo rozstrzygnięcie ma oczywiście znaczenie dla stron postępowania. W szerszej perspektywie wpisuje się jednak w zjawisko, które od kilku miesięcy można coraz wyraźniej zaobserwować w orzecznictwie sądów powszechnych. Po wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 23 kwietnia 2026 r. (C-744/24) coraz więcej sądów odchodzi od restrykcyjnej wykładni przepisów ustawy o kredycie konsumenckim i zaczyna stosować je zgodnie z celem dyrektywy 2008/48/WE, czyli zapewnieniem rzeczywistej ochrony konsumenta.
Wyrok TSUE zmienił sposób patrzenia na sprawy SKD
Przez długi czas sprawy dotyczące sankcji kredytu darmowego były rozstrzygane bardzo różnie. W praktyce można było spotkać się z podejściem, zgodnie z którym nawet oczywiste naruszenia obowiązków informacyjnych były uznawane za nieistotne, a sądy koncentrowały się przede wszystkim na tym, czy konsument faktycznie poniósł szkodę.
Wyrok TSUE z 23 kwietnia 2026 r. w znacznym stopniu uporządkował tę dyskusję.
Trybunał jednoznacznie wskazał, że obowiązki informacyjne nakładane na kredytodawcę nie mają charakteru wyłącznie formalnego. Jeżeli konsument nie otrzymuje pełnej i przejrzystej informacji o rzeczywistych kosztach kredytu, nie może podjąć świadomej decyzji ekonomicznej. W takich przypadkach państwa członkowskie mogą przewidywać daleko idące sankcje wobec kredytodawców, w tym pozbawienie ich prawa do odsetek i innych kosztów kredytu.
Szczególne znaczenie miała również ocena praktyki polegającej na kredytowaniu kosztów kredytu, takich jak prowizje czy składki ubezpieczeniowe, a następnie naliczaniu od nich odsetek przez cały okres obowiązywania umowy. TSUE potwierdził, że takie rozwiązania muszą być oceniane z punktu widzenia obowiązków informacyjnych oraz rzeczywistej ochrony konsumenta.
Widać zmianę w orzecznictwie sądów
Od publikacji tego wyroku można zauważyć coraz więcej rozstrzygnięć, w których sądy krajowe odwołują się do standardów wyznaczonych przez Trybunał. Dotyczy to nie tylko uzasadnień, ale przede wszystkim sposobu oceny umów kredytowych.
Coraz rzadziej spotykane jest podejście sprowadzające obowiązki informacyjne do formalnego zamieszczenia określonych zapisów w umowie. Znacznie większego znaczenia nabiera odpowiedź na pytanie, czy przeciętny konsument rzeczywiście był w stanie zrozumieć mechanizm działania kredytu oraz jego całkowity koszt.
To właśnie taki kierunek wykładni wynika z prawa unijnego i znajduje odzwierciedlenie w coraz większej liczbie orzeczeń wydawanych przez sądy powszechne.
Wyrok z Kielc wpisuje się w tę tendencję
Rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w Kielcach jest kolejnym przykładem, że standard ochrony konsumenta wyznaczony przez TSUE zaczyna znajdować realne zastosowanie w praktyce orzeczniczej.
Jeszcze kilka miesięcy temu wiele podobnych spraw kończyło się oddaleniem powództw. Obecnie coraz częściej dostrzegalna jest zmiana podejścia do oceny naruszeń ustawy o kredycie konsumenckim. Sądy przywiązują większą wagę do celu przepisów chroniących konsumentów oraz do wykładni przedstawionej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Oczywiście każda sprawa wymaga indywidualnej analizy, a zastosowanie sankcji kredytu darmowego zawsze zależy od treści konkretnej umowy oraz stwierdzonych naruszeń. Nie sposób jednak nie zauważyć, że wyrok TSUE z 23 kwietnia 2026 r. stał się jednym z najważniejszych wydarzeń dla praktyki stosowania przepisów o sankcji kredytu darmowego. Dzisiejsze orzeczenia coraz częściej pokazują, że standard ochrony konsumenta wyznaczony przez Trybunał nie pozostaje wyłącznie deklaracją, lecz znajduje odzwierciedlenie w rozstrzygnięciach polskich sądów.
Dobry prognostyk dla kolejnych spraw
Choć każdy spór dotyczący sankcji kredytu darmowego wymaga indywidualnej oceny i nie istnieją dwa identyczne stany faktyczne, trudno nie dostrzec kierunku, w jakim zmierza obecnie orzecznictwo. Wyrok TSUE z 23 kwietnia 2026 r. wywarł zauważalny wpływ na praktykę stosowania przepisów ustawy o kredycie konsumenckim przez polskie sądy.
Rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w Kielcach jest tego dobrym przykładem. Pokazuje ono, że sądy coraz częściej odwołują się do standardów ochrony konsumenta wypracowanych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej i przywiązują większą wagę do rzeczywistego znaczenia obowiązków informacyjnych spoczywających na kredytodawcach.
Jest to niewątpliwie bardzo dobry prognostyk dla tysięcy spraw o sankcję kredytu darmowego, które obecnie toczą się przed polskimi sądami. Jeżeli obserwowana tendencja się utrzyma, można oczekiwać dalszego ujednolicania orzecznictwa i coraz szerszego stosowania standardów wynikających z prawa Unii Europejskiej.
Dla kredytobiorców oznacza to przede wszystkim większą przewidywalność rozstrzygnięć oraz realną szansę na skuteczne dochodzenie swoich praw w sytuacjach, w których kredytodawcy naruszyli obowiązki wynikające z ustawy o kredycie konsumenckim. W ocenie zasadności roszczenia warto skonsultować umowę z naszą kancelarią.
