Nieważność umowy Deutsche Banku w EUR (2012 rok) z odniesieniem do FOREX w sprawie prowadzonej przez r.pr. Miłosza Filipa. Wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie w ekspresowym tempie 6 miesięcy.
Miło nam poinformować, że Kancelaria uzyskała kolejny korzystny wyrok dotyczący trudniejszego wzorca umownego Deutsche Banku z 2012 roku w walucie EUR w sprawie prowadzonej przez r.pr. Miłosza Filipa. Sąd Okręgowy w Olsztynie I Wydział Cywilny w wyroku z dnia 23.10.2025 r. (I C 573/25, SSO Beata Bihuń) uwzględnił powództwo niemal w całości. Ustalono nieistnienie stosunku prawnego i zasądzono zwrot świadczenia nienależnego zgodnie z teorią 2 kondykcji. Pozew oddalono jedynie co do części roszczenia odsetkowego (odsetki za kilka dni).
Wyrok zapadł w ekspresowym tempie 6 miesięcy. Pozew wpłynął do sądu na początku maja 2025 r.
Unieważniona umowa zawarta w 2012 r. (waluta EUR) uchodzi za trudniejszą wśród wzorców stosowanych przez Deutsche Banku. Bank wprowadził do wzorca umownego zapis, który rzekomo miał precyzować sposób ustalania kursu waluty poprzez odniesienie go do rynku Forex oraz ustalenie pewnych czynników (zdarzeń) od których zależała dopuszczalność zmiany wysokości spreadu walutowego. Bank, broniąc się przed roszczeniami konsumentów, podnosi, że w takiej umowie kredytu uregulowano szczegółowo zasady ustalania kursu w Tabeli Kursów, co miałoby skutkować brakiem możliwości jednostronnego, arbitralnego i nieograniczonego ustalania kursu waluty przez bank na potrzeby wypłaty jak i spłaty kredytu. Argumentacja banku pozostaje jednak chybiona, ponieważ czynniki, od których uzależniono zmianę wysokości spreadu, pozostają w dużej części niejednoznaczne
W przypadku Deutsche Banku wpisano do rejestru klauzul niedozwolonych postanowienie, dotyczące sposobu ustalania kursu w tabeli kursów. Chodzi tu o decyzję Prezesa UOKiK nr DOZIK-9/2018 z dnia 31.12.2018 r. (DOZIK-2.611.6.2017.JS). Po długiej walce Deutsche Bank Polska SA, postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2024 r., sygn. II NSK 111/23 odmówiono przyjęcia skargi banku do rozpoznania. Oznacza to, że prawomocny jest wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2023 r., VII AGa 607/21 (zmieniający Decyzję Prezesa UOKiK nr DOZIK-9/2018 z dnia 31.12.2018 r. DOZIK-2.611.6.2017.JS na korzyść konsumentów), a zatem również wpis do rejestru klauzul niedozwolonych jest prawomocny.
Na mocy prawomocnej Decyzji Prezesa UOKiK nr DOZIK-9/2018 z dnia 31.12.2018 r. (DOZIK-2.611.6.2017.JS) uznano za niedozwolone postanowienie dotyczące sposobu ustalania kursu w Tabeli Kursów Deutsche Banku o treści:
Kursy wymiany walut w Tabeli Kursów ustalane są przez Bank w każdym Dniu Roboczym w oparciu o średni kurs z rynku walutowego (FOREX), ustalany najpóźniej do godziny 9.30 czasu obowiązującego w Polsce („Kurs Bazowy”). Kurs kupna ustalany jest w oparciu o wzór: Kurs Kupna = 2Kurs Bazowy/(2+Spread Walutowy wyrażony w procentach), a kurs sprzedaży w oparciu o wzór: Kurs Sprzedaży = Kurs Bazowy + (Spread Walutowy wyrażony w procentach Kurs Kupna)/2. Wartość Spreadu Walutowego wyrażonego w procentach na dzień zawarcia Umowy wynosi dla waluty CHF: […], Euro: […], USD: […], GBP: […] i może ona ulec zmianie w drodze jednostronnego oświadczenia Banku na zasadach określonych w punkcie 5.4 poniżej. Spread Walutowy wyrażony w procentach jest równy stosunkowi spreadu walutowego wyrażonego kwotowo, stanowiącego różnicę pomiędzy kursem sprzedaży a kursem kupna waluty obcej określanych w Tabeli Kursów („Spread Walutowy”) do kursu kupna.
W tych okolicznościach, kolejny raz potwierdza się teza, że co do zasady istnieją podstawy do kwestionowania wszystkich wzorców umownych stosowanych przez Deutsche Bank, zarówno tych w CHF, jak i EUR.
Autor: r. pr. Miłosz Filip
