Miło nam zaprezentować Państwu następujące korzystne wyroki w sprawach dotyczących Banku Santander:
1. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 16.07.2025 r. (V ACa 644/24) wydany w składzie: SSO del. Katarzyna Sznajder, dotyczący wzorca Kredyt Bank S.A. z 2008 roku (obecnie Santander Bank Polska S.A.)
W przedmiotowej sprawie Santander Bank Polska SA bronił się zarzutem potrącenia. Sąd I instancji uwzględnił ten zarzut, mimo że został złożony przez bank nieskutecznie. Przy tym Sąd I instancji oddalił żądanie powódki o zasądzenie odsetek ustawowych za opóźnienie od kwot dochodzonych pozwem (cała suma spłat).
Wyrok Sadu Apelacyjnego uwzględnił w większej części apelację powódki, która kwestionowała uwzględnienie przez Sąd I instancji zarzutu potrącenia dokonanego w odpowiedzi na pozew, jak i domagała się zasądzenia również odsetek ustawowych za opóźnienie od kwot dochodzonych pozwem (cała suma spłat) od dnia wymagalności. Sąd Apelacyjny stanął na stanowisku, że dopiero potrącenie dokonane przez bank w toku II instancji było skuteczne, niemniej nie można odbierać konsumentowi prawa do uzyskania odsetek ustawowych od pełnej kwoty dochodzonej w pozwie, bowiem byłoby to sprzeczne z Dyrektywą 93/13. Tym samym sąd przyznał powódce prawo do całej kwoty odsetek liczonych od kwot wskazanych w pozwie (od całej sumy spłat) od dnia wymagalności do dnia skutecznego złożenia oświadczenia o potrąceniu. Jednocześnie, bank obciążono całością kosztów procesu za obie instancje, biorąc pod uwagę stanowisko banku, który z jednej strony twierdził, jakoby umowa kredytu była ważna, a z drugiej dokonywał potracenia swojego roszczenia z tytułu nieważności.
Sprawę w obu instancjach prowadził r.pr. Miłosz Filip.
2. Wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 17.07.2025 r. (XII C 1330/24) wydany w składzie: SSO Dominika Chruścielewska, dotyczący wzorca PTF Bank S.A. z 2005 roku (obecnie Santander Consumer Bank S.A.)
Przedmiotowa sprawa była o tyle ciekawa, że we wzorcu umownym PTF Bank S.A. z 2005 roku przyjęto, że spłata kredytu będzie następowała po przeliczeniu wedle kursu średniego NBP, a nie wedle kursu z Tabeli Kursów Banku. Mimo tego, Sąd Okręgowy nie miał wątpliwości co do nieważności umowy, ze względu na abuzywność klauzuli indeksacyjnej (dotyczącej wypłaty po kursie kupna wedle Tabeli Kursów Banku), a także wobec abuzywności klauzuli ryzyka walutowego (wobec braku rzetelnych informacji o ryzyku walutowym, w tym jego skali oraz tego, iż jest ono nieograniczone i przerzucone w całości na konsumenta).
Sprawę prowadzi r. pr. Konrad Korzybski.
Serdecznie gratulujemy naszym Klientom!
