Pozytywne rozstrzygnięcie w sprawie ustalenia większej emerytury dla ubezpieczonej – kobiety z rocznika 1953

Miło nam poinformować, że w prowadzonym przez Kancelarię postępowaniu z odwołania od decyzji ZUS w przedmiocie ustalenia wysokości emerytury, Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 maja 2020 roku stanął po stronie ubezpieczonej i przyznał jej prawo do emerytury ustalanej bez pomniejszania emerytury o wcześniej wypłacone świadczenia emerytalne (a więc  bez uwzględnienia regulacji uznanej za niekonstytucyjną przez Trybunał Konstytucyjny na mocy wyroku z dnia 6 marca 2019 roku, sygn. P 20/16).

 

Orzeczenie Sądu Apelacyjnego zapadło w następującym stanie faktycznym:

W 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał emeryturę ubezpieczonej urodzonej w 1953 roku. Podstawą obliczenia emerytury przez organ rentowy stanowiła kwota pomniejszona o kwoty wypłaconej tzw. wcześniejszej emerytury.

Trybunał Konstytucyjny dnia 6 marca 2019 roku orzekł że art. 25 ust. 1b ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych jest niezgodny z Konstytucją. Orzeczenie dotyczyło zmiany zasad ustalania wysokości emerytur kobiet z rocznika 1953, które pobierały tzw. wcześniejszą emeryturę. Niekonstytucyjny przepis wprowadzał zasadę pomniejszenia emerytur o wcześniej wypłacone świadczenia emerytalne. W efekcie stanowiło to nierówne zasady naliczania emerytur w stosunku do kobiet z wcześniejszych roczników, które mogły przejść na wcześniejsze emerytury bez pomniejszenia świadczeń emerytalnych. Trybunał Konstytucyjny  uznał, że tak zmienione przepisy  pogwałciły zasadę zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa.

W związku z powyższym ubezpieczona złożyła do Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniosek o ponowne obliczenie emerytury oraz o wznowienie postępowania. Mimo tego organ rentowy odmówił uchylenia decyzji w przedmiocie przyznania emerytury z uwagi na upływ terminu 5-letniego od dnia doręczenia tej decyzji  do dnia wydania wyroku przez Trybunał Konstytucyjny.  Organ powołał się na art. 146 § 1 k.p.a., zgodnie z którym uchylenie decyzji nie może nastąpić, jeżeli od dnia jej doręczenia upłynęło pięć lat.

W związku z niekorzystnym rozstrzygnięciem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ubezpieczona wniosła odwołanie do Sądu Okręgowego. Niemniej jednak, wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa – Praga VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 07.01.2020 roku oddalono odwołanie ubezpieczonej od decyzji organu rentowego. Sąd Okręgowy podzielił w całości argumentację ZUS.

Ostatecznie, na skutek wniesionej przez Kancelarię apelacji od wyroku Sądu I instancji, Sąd Apelacyjny w Warszawie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w wyroku z dnia 13 maja 2020 roku stanął po stronie ubezpieczonej i przyznał jej prawo do emerytury ustalanej bez pomniejszania emerytury o wcześniej wypłacone świadczenia emerytalne. Sąd Apelacyjny dodatkowo stwierdził odpowiedzialność organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

W praktyce oznacza to, iż w chwili obecnej Zakład Ubezpieczeń Społecznych będzie obowiązany do ponownego ustalenia emerytury bez uwzględnienia niekonstytucyjnej regulacji prawnej, co sprawia, że ubezpieczona uzyska wyższą emeryturę.

 

Omawiany wyrok z dnia 13 maja 2020 roku został wydany przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie o sygn. akt III AUa 243/20. Wyrok jest prawomocny.

tel. (22) 652 31 15
fax. (22) 620 12 42
Elektoralna 11 lok. 8
00-137 Warszawa